Je bekijkt het archief.

In de standaard instelling van een digitale camera schrijft de camera automatisch JPG bestanden weg naar de geheugenkaart. Hierbij voegt de camera compressie, verscherping en eventuele in-camera bijstellingen toe. Over deze instellingen heb je nauwelijks invloed en door de compressie gaat er detail verloren. Daarom kiezen veel fotografen er voor om foto’s in RAW formaat weg te laten schrijven naar de geheugenkaart. Hierdoor zijn de afbeeldingen groter en duurt bewerken langer, maar dit nadeel weegt niet op tegen de voordelen.

Een nadeel van werken in het RAW formaat is dat je op de camera niet goed kunt beoordelen of het resultaat is als je voor ogen had. Het resultaat op de computer valt soms tegen, kleuren zijn misschien niet zoals je die had voorgesteld. Met bewerkingen is dit wel weer terug te halen, maar dit kost tijd. Adobe heeft getracht hieraan iets te doen door Camera Profielen toe te voegen aan Adobe Photoshop Lightroom en Adobe Camera Raw.

Tot 1935 (toen Kodachrome werd geïntroduceerd) was er helemaal geen kleurenfilm in de fotografie. Hele generaties zijn opgegroeid met zwart-wit beelden. Misschien dat we daarom wel een nostalgisch gevoel krijgen als we zwart-wit foto’s bekijken. Maar zwart-wit fotografie biedt ook in 2010 nog voldoende toepassingen. Doordat kleur niet kan afleiden worden compositie, vormen en lichtval belangrijker, het draait (weer) om het onderwerp.

In tegenstelling tot meer traditionele applicaties die zijn opgezet vanuit een bestandsstructuur (mappen met submappen met foto’s) is Lightroom opgezet volgens een databasestructuur. Elk catalogus bestand is in feite een relationele database. Dit betekent niet alleen snelheidswinst in het beheer van foto’s, maar opent ook nieuwe mogelijkheden om met foto’s om te gaan. Niet in de minste plaats biedt Lightroom namelijk non-destructieve bewerking.
Een vignette in een foto is een verdonkering aan de randen van de foto. Fotografen werken ondere andere vaak met dure lenzen om dit effect zo veel mogelijk te beperken. En vervolgens duiken ze in hun grafische bewerkingsprogramma om weer een vignette toe te voegen voor artistiek effect. Wat is de kracht van een vignette en hoe kun je hem zelf toevoegen.

Een camerasensor kan minder contrastverschil vastleggen dan het menselijk oog. In een situatie met een groot contrastverschil moet de fotograaf bij het instellen van de belichting een keuze maken voor het belangrijkste onderdeel van de foto, het is een compromis. Met de HDR nabewerkingstechniek hoeft deze keuze niet te worden gemaakt, zowel de donkere delen als de lichte delen van de foto laten alle details zien.

Ondanks de komst van ultra-groothoek lenzen kan het soms toch lastig zijn om de kijker een idee te geven van de schaal van grote landschappen. Niet alles past er in. Het maken van een panorama foto is dan een goede manier om de omgeving te tonen en eens op een andere manier je foto’s te presenteren. Het vereist relatief veel werk, maar de resultaten kunnen de moeite meer dan waard zijn.
Recente Reacties